soblaan

นกกระจาบกับนายพราน

posted on 14 Nov 2010 13:08 by dhamweb in dhamma, soblaan
ก่อนเข้าพรรษาขึ้นไปที่หมู่บ้านสบลาน ได้เล่านิทานชาดกให้เด็กๆ ที่โรงเรียนวิถีชีวิตโจ๊ะมาโลลือหล่าฟังแล้ววาดรูปจากเรื่องที่เล่า
 
ยกเอาเรื่องของนกกระจาบฝูงหนึ่งกับนายพรานล่านกที่มีตาข่ายหรือแหเป็นเครื่องมือจับนก แรกๆ นกฝูงนั้นยังสามัคคีกันดี โดนข่ายของนายพรานก็ช่วยกันบินออกแรงหอบเอาข่ายไปทิ้ง รอดชีวิตไปได้ทุกครั้ง แต่ต่อมาเกิดแตกสามัคคีทะเลาะเบาะแว้งกัน เกี่ยงกันช่วย เกี่ยงกันบิน เลยถูกจับไปฆ่าทั้งฝูง
 
กลับมาวัดยังได้มีโอกาสนำนิทานเรื่องนี้มาเทศน์ด้วย เลยจับมารวมๆ กัน เอารูปที่เด็กๆ วาด มารวมกับเสียงที่เทศน์ กลายเป็นคลิปนี้ขึ้นมา
 
 
คนเราก็เหมือนกัน หมู่ใด คณะใด ไม่มีความสมัครสมาน สามัคคี ก็ต้องพบกับความย่ำแย่ อย่างเดียวกับนกกระจาบฝูงนี้นะ
 
บุญรักษาครับ

ตามที่บอกไว้ในเอนทรี่ก่อนหน้านี้ว่าจะมาแจ้งให้ทราบถึงความคืบหน้าของการสร้างโรงเรียนและวัดบ้านสบลาน ที่หูมบ้านปกาเกอะญอบ้านสบลาน สะเมิง เชียงใหม่ ที่ตอนนี้หลวงพี่โอ๊ท ไป ๆ มา ๆ ขึ้น ๆ ลง ๆ หลายรอบแล้ว

 

โรงเรียนมงหลังคาเสร็จแล้ว

อาคารโรงเรียนตอนนี้มุงหลังคาเสร็จแล้ว จากเดิมทีโหว่ ๆ อยู่ ด้านที่มุงเพิ่มใช้ใบก๊อะมุงเห็นเป็นเส้น ๆ คล้าย ๆ ใบจากนั้นเอง นอกจากนั้น ยังมุงครอบกลางตรงสันหลังคา ( เรียกว่าอะไรหว่า ? ) แล้วด้วยวัสดุธรรมชาติเช่นกัน มุงเสร็จ ครอบเสร็จ นำไม้ไผ่คาดทับอีกทีเป็นอันเรียบร้อย

ส่วนที่ทำอยู่แต่ไม่เห็นในภาพคือ กำลังเตรียมไม้พื้นสำหรับมาปูแทนไม้ไผ่ฟาก และทำโต๊ะเขียนหนังสือจำนวนหนึ่ง

ห้องน้ำมุงหลังคาแล้ว

ส่วนของห้องสุขา ที่คราวก่อนเป็นสุขาแบบชมดาว ชมเดือน เพราะไม่มีหลังคานั้น บัดนี้ ได้ทำการมุงสังกะสีเกือบเรียบร้อยแล้ว ขาดแต่ด้านชาย ๆ ๒ ด้าน กะสังกะสีขาดไป ๔ แผ่น เลยซื้อมาไม่พอ คราวหน้าคงเรียบร้อย อยากบอกว่าสังกะสีเดี๋ยวนี้แพงน่าดู ฟุตละ ๑๙ แล้ว แต่ก่อน ๑๐ - ๑๑ บาทเอง (T_T') แต่ช้าก่อน !! ห้องสุขาเรายังไม่เสร็จดี

ฝาหลังห้องน้ำยังไม่มี

ยังเป็นแบบชื่นชมธรรมชาติ คือฝาด้านหลังยังไม่มีครับ ต้องเอาผ้าใบฟ้า ๆ ที่เห็นกั้นกันความหวาดเสียว จริง ๆ ขึ้นไปอยู่รูปเดียวยังไม่มีคนอื่น ไม่น่าตัองกลัวโป๊ แต่ว่านะ มันหวิว ๆ พิกลครับ ขอกั้นผ้าสักนิดก็ยังดี ฝาด้านนี้รอไม้ปีก ที่เหลือจากการทำพื้นอาคารโรงเรียน จะได้สวย ๆ เหมือนกับด้านหน้าห้องสุขาที่เห็นได้ในรูปก่อนหน้าครับ

ต้องขออนุโมทนากับผู้ที่ร่วมบุญ ร่วมถวายทานมา ดังนี้

  1. @RinnaTheCat & BF ฿1,000
  2. คุณอังคณา ( หลิน ) ร้านบะหมี่กวางตุ้งเบตง ฿1,000
  3. หลาย ๆ ท่านที่ทำบุญผ่านหลวงพี่โอ๊ท ฿3,000
  4. ไม่ประสงค์ออกนาม ฿200
  5. ไม่ประสงค์ออกนาม ฿500
  6. Kittennoi ฿500
  7. นายธำรง เจียรดิษฐอาภรณ์ พ.ญ. นริสา อภิชาติบุตร ฿1,000
  8. เพื่อนหนุ่มของโยมโบ ฿2,000
  9. ครอบครัวขันธพร ฿340
  10. หนูปอมมี่ The Blind Book Worm ฿500

ยังไม่หมดครับ มียอดโอนเข้ามามากกว่านี้หน่อย แต่ไม่ทราบว่าเป็นใคร รวมยอดที่โอนกันมาแล้วทั้งหมด ประมาณ 12,000 บาท เช็คยอดลำบากหน่อยครับ เพราะเป็นบัญชีที่สะเมิง สมัคร iBanking ไปแล้ว แต่ดันทำ Username หายอีก เลยเช็คยอดไม่ได้ เอาเป็นว่าได้อยู่ประมาณนี้แล้วกัน

ยังไม่ปิดรับทำบุญนะครับ เปิดเรื่อย ๆ ถ้ารวมได้มาก ต่อไปจะจัดตั้งเป็นกองทุนเป็นหลักเป็นฐาน มีคณะกรรมการมาดูแลเพื่อความโปร่งใส ตั้งเป้าไว้ในใจว่าถ้าครบ 50,000 เมื่อไรคงได้ดำเนินการ ( ยังไม่ได้ศึกษาข้อกฎหมายที่เกี่ยวข้องเลย ใครมีความรู้ขอคำแนะนำด้วยครับ )

ร่วมบุญกันได้ตามรายละเอียดนี้ครับ

  • ธนาคารกรุงเทพ สาขาสะเมิง
  • บัญชีสะสมทรัพย์ เลขที่ 544 015402 8
  • ชื่อบัญชี พระนัธนิติ มานะทัต สุมโน
  • สำหรับการโอนผ่านเน็ต SWIFT Address BKKBTHBK
  • โอนจากสหรัฐอเมริกา Routing Number 026008691
  • หรือทำบุญออนไลน์ผ่าน PayPal ( ไม่จำเป็นต้องมีบัญชี PayPal แค่มีบัตรเครดิตก็ใช้ได้ครับ คลิ๊กที่ปุ่ม Donate เลย )

ขออนุโมทนากับทุก ๆ ท่าน เป็นภาษาปกาเกอะญอว่า "เบร่มื่อซาพรี - ขอให้อยู่ดีมีสุข" ทุกท่านครับ

บุญรักษา

 

ป.ล. มีบล็อกใหม่มาอวดครับ หมู่บ้านสบลาน แวะไปเยี่ยมกันบ้างนะครับ

แม่ใหม่

posted on 22 Mar 2010 12:05 by dhamweb in dhamma, soblaan

กลับลงดอยจากหมู่บ้านปกาเกอะญอ บ้านสบลานแล้วครับ มีเรื่องราวดี ๆ มากมายเหลือเกินที่นั่น ที่อยากนำมาฝาก นำมาเล่าสู่กันฟัง ไม่รู้จะเริ่มจากเรื่องไหนก่อนดี

คิดไปคิดมา เล่านิทานให้ฟังให้อ่านกันดีกว่า นิทานเรื่องนี้เป็นนิทานปกาเกอะญอที่ พะตี่ (ลุง) แดง ผู้เฒ่าอีกคนหนึ่งของสบลาน ได้เล่าให้ฟัง

พะตี่แดงกำลังจักตอกที่ริมน้ำตก

พะตี่แดง ยอดฉัตรมิ่งบุญ ปราชญ์ชาวบ้านปกาเกอะญอ บ้านสบลาน

เรื่องมีอยู่ว่า.....

กาลครั้งหนึ่ง นานมาแล้ว ในหมู่บ้านปกาเกอะญอแห่งหนึ่งกลางป่าลึก มีเด็กหนุ่มอาศัยอยู่กับแม่ที่แก่แล้ว เด็กหนุ่มไม่พอใจที่แม่ตัวเองนั้นแก่มาก ผิวหนังเหี่ยวย่น ไม่เหลือความสวยอยู่เลย

เด็กหนุ่มอยากจะเปลี่ยนแม่ใหม่ เห็นบ้านใกล้ ๆ กันมีผู้หญิงคนหนึ่งที่แต่งงานแล้ว และยังไม่แก่มากเท่าแม่ของตน จึงคิดว่า จะเอาผู้หญิงคนนี้เป็นแม่ใหม่ดีกว่า

วันนั้นเด็กหนุ่มได้ไปหาปลาในห้วย ได้ปลามา ๒ ตัว ตัวหนึ่งเล็ก ตัวหนึ่งใหญ่ เมื่อกลับมาที่หมู่บ้าน เขาได้ให้ปลาตัวใหญ่กับแม่ใหม่ แต่ให้ปลาตัวเล็กกับแม่แท้ ๆ

แม่ทั้ง ๒ คน ได้ปลาไปก็นำไปย่าง เพื่อเป็นอาหารเย็น พอปลาสุกดี แม่ใหม่ก็กินปลาตัวใหญ่นั้นอย่างเอร็ดอร่อยพร้อม ๆ กับคนในครอบครัวของตน ส่วนแม่แท้ ๆ รอที่จะกินปลาตัวเล็กพร้อม ๆ กับเด็กหนุ่มผู้เป็นลูก

ด้วยความหวังว่าแม่ใหม่ จะมาเรียกตนไปกินข้าวกินปลาด้วย เด็กหนุ่มได้แต่นั่งรอ รอ และรอ อยู่ที่ร่มไม้ใกล้ ๆ กับบ้านของแม่ใหม่ แต่แม่ใหม่ก็ไม่ได้มาเรียก เด็กหนุ่มนั่งรออยู่จนมืดค่ำ ทั้งหิว ทั้งหนาว

ฝ่ายแม่แท้ ๆ ของเด็กหนุ่ม ไม่เห็นเด็กหนุ่มมากินข้าว ตนเองก็ยังไม่กิน และออกตามหาจนมาเจอเด็กหนุ่มนั่งหนาวสั่นอยู่ จึงเรียกกลับบ้านไปกินข้าว

เด็กหนุ่มกลับบ้านพร้อมกับแม่แท้ ๆ กลับไปกินปลาตัวเล็ก ๆ ที่ตนเองหามาให้ ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา เด็กหนุ่ม ไม่เคยคิดจะหาแม่ใหม่อีกเลย เขากับแม่ อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขตามประสาปกาเกอะญอสองคน แม่และลูก

 

นิทานเรื่องนี้สอนว่าอย่างไร มาแลกเปลี่ยนกัน คอมเม้นท์ไว้ครับ อ่านแล้วชอบใจก็ขอดาวแดงด้วย จะเอาไปฝากพะตี่ครับ เอนทรี่หน้าจะมาคุยเรื่องความคืบหน้าในการสร้างวัด สร้างโรงเรียน ที่หมู่บ้านสบลานครับ ใครอยากร่วมบุญด้วยก็ยินดีครับ

บุญรักษาครับ

ห่างหายไปนาน กลับลงมาจากดอยได้ ๔-๕ วันแล้ว แต่มัวทำนู่นนี่อยู่ พึ่งได้โอกาสมาปัดฝุ่นบล็อก คิดว่าคงยังไม่ลืมกันนะครับ

ที่หายไปหลายสัปดาห์นั้น ได้เดินทางไปอยู่กับพี่น้องปกากญอ ที่บ้านสบลาน ต.สะเมิงใต้ จ.เชียงใหม่ ที่นั่นเป็นชุมชนเก่าแก่ มีประชากรประมาณ ๒๐ หลังคาเรือน ก็ราว ๆ ๑๐๐ คน เป็นเด็ก ๆ ซะ ๒๐ กว่าคน

โรงเรียนของ สพท. ที่อยู่ใกล้ที่สุด คือโรงเรียนบ้านแม่ลานคำ ห่างจากหมู่บ้านประมาณ ๗ กิโลแม้ว เด็ก ๆ ที่ไปเรียนที่นั่น ประสบปัญหาในการเดินทางอย่างหนึ่ง และอีกอย่างหนึ่งคือปัญหาการไปอยู่ไกลหู ไกลตา ผู้ปกครอง

วัฒนธรรมของปกากญอ ที่ทำให้พวกเขาอยู่กับป่า กับน้ำ ได้อย่างกลมกลืน และมีส่วนสำคัญในการดูแลรักษาต้นน้ำ ไว้ให้เราชาวปลายน้ำ ( อ่านเพิ่มเติมได้ที่เอนทรี่เก่า "ใครว่าชาวเขาน่าสงสาร" ) อาศัยการสืบทอดกันจากรุ่นสู่รุ่น ด้วยนิทาน ด้วยบทเพลง และด้วยการพูดคุยกัน

เมื่อเด็ก ๆ ต้องไปเรียนไกล ๆ ก็เสียโอกาสที่จะได้รับการถ่ายทอดสรรพวิชาวิถีปกากญอไปอย่างน่าเสียดาย เด็กเหล่านี้ น้อยคนนักที่จะมีโอกาสเรียนสูง ๆ ส่วนมากเรียนจบแล้วก็กลับมาอยู่ป่าอยู่ดอย แต่ก็ไม่สามารถอยู่ได้อย่างกลมกลืน เพราะขาดความรู้ในการอยู่ป่า เรียกว่าอยู่เมืองก็ไม่ได้ อยู่ป่าก็ไม่เป็น

ข่าวดีคือมีผู้เล็งเห็นข้อบกพร่องทางการศึกษาในระบบ อาสาพาตัวเองเข้ามาตกระกำลำบาก ร่วมกันกับชาวบ้าน คิดจัดตั้งศูนย์การเรียนที่สอนสอดคล้องกับวิถีชีวิตปกากญอขึ้น โดยมีกำลังสำคัญคือ ครูอาสาจากโรงเรียนรุ่งอรุณ โรงเรียนทางเลือกเอกชนชื่อดังแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ โรงเรียนวิถีปกากญอ จะเปิดการเรียนการสอนหลักสูตรผสมผสาน ระหว่างหลักสูตรพื้นฐาน เช่น ภาษาไทย คณิตฯ วิทย์ฯ ศิลปะ ฯลฯ คู่ไปกับวิชาปกากญอ เช่น การทำไร่หมุนเวียน การทอผ้า ภาษาปกากญอ นิทาน เพลง สมุนไพร ฯลฯ เพื่อแก้ปัญหาดังกล่าวมา

กลุ่มจิตอาสา ร.ร.รุ่งอรุณ ได้ขึ้นไปช่วยกันสร้างโรงเรียนไว้บนดอยเหนือหมู่บ้าน ตั้งแต่เดือนธันวาคม ๕๒ ที่ผ่านมา แต่ยังไม่เสร็จเรียบร้อยดี ยังเหลือรายการที่ต้องทำเพิ่มเติมดังนี้

  1. มุงหลังคาให้เสร็จ
  2. เปลี่ยนไม้ปูพื้นจากไม้ฟาก ( ไม้ไผ่สับ ) เป็นไม้แป้น ( ไม้แผ่น )
  3. ทำฝา
  4. เดินประปาภูเขา
  5. สร้างบ้านพักครูอาสา ๒ หลัง
  6. ทำรั้ว และประตูโรงเรียนใหม่
  7. ฯลฯ

โรงเรียนแห่งนี้นอกจากใช้เพื่อการเรียนการสอนในวันปกติแล้ว ทุก ๆ วันพระจะถูกกำหนดให้เป็นวันหยุดของโรงเรียน เพื่อใช้เป็นศาลาวัด สำหรับประกอบพิธีทำบุญตามหลักพระพุทธศานา

ในวันปกติ พระ ( ซึ่งมีอยู่รูปเดียว คือหลวงพี่โอ๊ทรูปนี้นี่เอง ) จะเดินลงดอยมาบิณฑบาตทุก ๆ วัน จะเว้นก็แต่วันพระ ที่ชาวบ้านจะนำข้าวปลาอาหาร ขึ้นไปทำบุญบนดอย

ดังนั้นโรงเรียนที่สร้างกันนี้ จึงเป็นทั้ง โรงเรียน เป็นทั้งวัด ไปด้วยในตัว ที่ขึ้นไปคราวนี้ ยังไม่มีการเปิดการเรียนการสอน จึงได้อาศัยกางเต็นท์ พักอยู่ที่โรงเรียน แต่คราวหน้าไปอีกที ชาวบ้านตกลงจะสร้างกุฏิเล็ก ๆ ไว้ในป่าไม่ไกลโรงเรียนนัก

ขอบอกบุญ เจริญพรเรียนเชิญทุก ๆ ท่าน สละทรัพย์กันคนละเล็กละน้อย เพื่อเป็นทุนในการสร้างโรงเรียนและวัดบ้านสบลานให้เป็นที่เรียบร้อย โดยร่วมทำบุญผ่านหลวงพี่โอ๊ท โอนเข้าบัญชีธนาคารดังนี้
  • ธนาคารกรุงเทพ สาขาสะเมิง
  • บัญชีสะสมทรัพย์ เลขที่ 544 015402 8
  • ชื่อบัญชี พระนัธนิติ มานะทัต สุมโน
  • สำหรับการโอนผ่านเน็ต SWIFT Address BKKBTHBK
  • โอนจากสหรัฐอเมริกา Routing Number 026008691 
  • หรือทำบุญออนไลน์ผ่าน PayPal ( ไม่จำเป็นต้องมีบัญชี PayPal แค่มีบัตรเครดิตก็ใช้ได้ครับ คลิ๊กที่ปุ่ม Donate เลย )

ขออนุโมทนาสาธุ ไว้ล่วงหน้า ถ้าจะให้ดีส่งเมลมา mahaoath at gmail dot com บอกกันหลังจากที่โอนแล้ว จะได้อนุโมทนา และลงชื่อไว้ในปูมโรงเรียนด้วยจะดีมาก ๆ

จากนี้ต่อไปเป็นการสาดรูปและคลิปจากหมู่บ้านสบลาน

ที่มาของชื่อสบลาน

บรรยากาศรอบ ๆ โรงเรียน

ชมตัวอาคารโรงเรียนขณะนี้

บริเวณที่เล็งว่าจะสร้างกุฏิพระ

แผนผังบริเวณโรงเรียน ( วาดไม่ค่อยสวย แอบเขินเล็กน้อย )

บ้านพักครูจะสร้างแบบปกากญอดั้งเดิม

ยังมีรูป และคลิปอีกเยอะเลย ไปที่เฟซบุ๊คได้เลย เปิดเพจหมู่บ้านสบลานไว้เป็นที่เก็บรวบรวมไฟล์ สมัครเป็นแฟนเพจด้วยยิ่งดีครับ

http://www.facebook.com/pages/Soblarn/310795326965

 

บุญรักษาครับ

...พบกัน...

posted on 12 Jan 2010 14:13 by dhamweb in soblaan

 

 

ได้รับรูปนี้มาจากครูอร ร.ร.รุ่งอรุณ ถ่ายไว้ตอนที่ไปร่วมศึกษารายวิชาธรรมชาติวิจักขณ์ ของสถาบันรุ่งอรุณ ที่หมู่บ้านสบลาน อ.สะเมิง จ.เชียงใหม่ เมื่อปลายปีที่ผ่านมา

ที่นำรูปนี้มาแปะไว้ เพราะนึกประหลาดใจที่ ๓ ชีวิตในรูป ไม่เคยมีวี่แววว่าจะมาพบกันได้เลยสักนิดเดียว

ซ้ายมือคือ ครูนิด ร.ร.รุ่งอรุณ ที่กำลังจะไปเป็นครูอาสา ประจำหมู่บ้านสบลาน ครูนิดเรียนมา ร.ร.หญิงล้วน ย่านสะพานพุทธ และไป ๆ มา ๆ อย่างไรไม่ทราบ มาสอนศิลปะอยู่ที่ ร.ร.รุ่งอรุณ เคยมีผลงานปั้นพระพุทธรูปปางประสูติประจำโรงเรียนอนุบาลของ ร.ร.รุ่งอรุณมาแล้ว

คนกลาง พะตี่ ( แปลว่าลุง ) ตะแยะ ยอดฉัตรมิ่งบุญ ปราชญ์ และผู้นำทางจิตวิญญาณของชาวปกากญอ หมู่บ้านสบลาน ผู้ที่พูดอะไร ๆ ก็ฟังเป็นธรรมะ ทั้ง ๆ ที่ไม่เคยเรียนนักธรรมมาจากไหน แต่ได้รับการหล่อหลอมมาจากธรรมชาติ

ขวาสุด หลวงพี่โอ๊ท เกิด โต ในกรุงเทพ เรียนโรงเรียนคริสต์ ชายล้วน ไม่เคยมีวี่แววว่าจะบวชได้นาน แต่ก็ผิดคาด หลัง ๆ เสพติดเทคโนโลยี ทั้งเขียนบล็อก เขียนเว็บ แถมด้วยทวีตเป็นกิจวัตร แต่กำลังเตรียมการตัดขาดจากกระแสไฟฟ้าไปอยู่ที่หมู่บ้านสบลานสักระยะ

อะไรหนอ ? ทำให้ทั้ง ๓ ชีวิตนี้โคจรมาพบกันได้ ถ้าไม่ใช่ธรรมะจัดสรร

บุญรักษาครับ




Recommend